دزد ناموس به قلم سعیده براز
پارت صد و سی و هشتم :
پشت چشمی برایش نازک می کنم.
-مستوره یه لحظه فکر کردم، دلت برای خودم تنگ میشه.
-تو؟! نه بابا اتفاقا از دست بلبل زبونی هات راحت میشم ولی خب خیلی به رادیو عادت کردیم.
-نگران نباش روزها که مشغول کار هستین رادیو برای من، شب ها برای شما خودم را دلخور و ناراحت نشان می دهم.
-ولی یادت باشه منو به یه رادیو فروختی مستوره!!!
مستوره بی اهمیت به گلایه ی من، مسرور و خوشحال به مطبخ برگشت تا بق
لطفا صبر کنید...
مهشید
0نمیدونم برای بقیه هم این طور هست یا نه پلی ی جاهایی صمیمیت کارگرای خونه با کانی اذیتم میکنه😶😶😶 مثلا زن اربابه ها🤦🏻 ♀️🤦🏻 ♀️